☠☠__✖emo_tional✖__☠☠
slm be hamey dosta golam,man ye modati ye blog sakhtam ke hamash ono up mikonam ama adresesho blogfa ghabol nemikone bekhatere link tablighat age mishe to google bezanid امو های احساسی miyad,ziresham range sabz adres zade ke emo_tional 'hastesh,montazeretonama doseton dalam misiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii و بالاخره آلبوم سوم و آخر او که The Best Damn Thing نام داشت در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۰۷ عرضه شد. The Best Damn Thing با فروشی بیش از پنج میلیون نسخه در ایالات متحده در بیلبوردهای رسمی آلبوم برتر شد. تهیهکنندگان این آلبوم Dr. Luke، همسرش دریک وایبلی، راب کاوالو، بوچ واکِر و خود اوریل بودند. ترَویس بارکر(درامر گروه بلینک ۱۸۲)هم نوازندگی درامز این مجموعه را عهدهدار شد. اولین تکآهنگ این آلبوم ترانهٔ Girlfriend بود. آهنگهای این آلبوم بیشتر در فضای پانک/پاپ و پانک راک هستند. ترانههای اوریل تا کنون شش بار در دنیا به عنوان ترانهٔ برتر و یازده بار جزو ده ترانهٔ برتر (Top Ten)انتخاب شدهاند. که از بین آنها میتوان به Complicated ،Sk8er Boi ،I’m With You ، My Happy Ending و Girlfriend اشاره کرد. در دسامبر ۲۰۰۷، اوریل در جدول پردرآمدترین های زیر بیست و پنج سال از شرکت Forbes با درآمد سالیانه دوازده میلیون دلار، هفتم شد. لازم به ذکر است پیش از این سی میلیون نسخه از آلبومهای اوریل در سراسر جهان به فروش رسیده بود. یک جمله بلند هیچ احساسی ایجاد نمی کنه مثل یه آهنگ ایمو... چرا
ادما همش شعار مي دن ؟؟؟چرا كاراشون با حرفاشون همخوني نداره؟؟؟؟چرا بعضيا اونقدر سنگدلن
كه مي تونن خيلي راحت دله كسيو بشكوننو بعدش بدون تفاوت از كنارش رد بشن ؟؟؟چرا.....
؟؟؟... . خيلي
سخته كه بغض داشته باشي امانخواي كسي بفهمه.... . خيلي
سخته كه عزيزترين كست ازت بخواد فراموشش كني... .خيلي
سخته كه اشنايي با عشقتو بدون حضور خودش جشن بگيري.... . خيلي
سخته كه روزه تولدت همه بهت تبريك بگن جز اوني كه فكر مي كني به خاطرش زنده اي....
. خيلي
سخته كه غرورتو به خاطريه نفر بشكني و بعد بفهمي دوست نداره... . خيلي
سخته كه همه چيزتو به خاطر يه نفر ازدست بدي اما اون بگه ديگه نمي خوامت.... . ديگري را دوست مي داشت بارها گفتم: دوست داري مرا گفت:اري....!! تا ان
موقع خاموش بودم ولي اخر از پاي افتادم و گفتم:راستش را بگو تورا خواهم بخشيد! ايا
دل به ديگري بسته اي گفت:نه....!!! فرياد
زدم:بگو راستش را هر چه هست!تورا خواهم بخشيد! از گناهت
هرچه سنگين باشد خواهم گذشت...! عاقبت
با اميد فراوان پيش امد و گفت:مرا ببخش ديگري را دوست دارم... گفتم
مدتها تو به من درغ گفتي.اين بار من به تو.... .!! ((هرگز تورا نخواهم
بخشيد)) تعريف هست که تو فلسفهء راک به طور کلی، و خصوصا تو پانك اصله (كه به هم كاملا مرتبطن): inam az in nazar yadeton nare haaaaaaaaaaaaaaaaaa bossssssssssssssssssss چه کردم؟ چه كردم با تو در دنياي عشقم كه اينگونه ز من تو دل بريدي چه كردم با دلت اي مهربانم كه تو عاشقتر از من برگزيدي مگر غير از وفا از من چه سر زد كه دل را بي وفا خواندي و رفتي مگرغيراز نگاهت به چشمانم كه درزد كه از ناز چشم خود ازدل گرفتی مگر در باغ احساسم چه كم بود كه يكبار از وجودش گل نچيدي مگر در قلب من جاي تو كم بود كه از اين آشيانه پر كشيدي.......
حرف سرنوشته
بدیه اول راهت رو ازم گرفت صبح فردا شدو دیدم رد پات رو ازم گرفت . میخواستم به چشای
روشنت نگاه کنم مال دیگری شدی و چشمات رو ازم گرفت . تو رو جادو کرد یکی با یه چیزی
مثل طلسم اثرش زیاد بودو خنده هات و ازم گرفت. تو با من حرف میزدی نگاهت یه جای دیگه
بود خدا لعنتش کنه اون نگاهت و ازم گرفت . لحظه هات یه وقتهایی ماله دوتامون میشدن اون حسود لحظه هات و ازم گرفت . خیلی وقته
. خیلی وقته دیگه سختمه تنفس بکنم یه جور عجیبی
انگار هوات و ازم گرفت . خدا دوست نداشت بیام پیشت کنار تو باشم باورت نمیشه حس دعات
و ازم گرفت . دست روزگار چقدر با ایمان بده نعن فیروزه ای مرگم و تو هم ازم گرفت .
سلامت . خداحافظیت. عزیزمای نقره ایت و حرف اخر به امون خدات و ازم گرفت . نمیخواد
بپرسی چیه ؟ خودم دارم بهت میگم توی خط خوردگیه
دنیا صدات و ازم گرفت . یه کم که از برگشتن قشنگ تو وقتی گذشت یکی اومدو یه ذره وفات
و ازم گرفت . البته تو که وفا نداشتی ولی همون حتی همون یه ذره وفات و ازم گرفت albate ye chanta ax az yas mizaram bad miyam asheghe in axasham
اَوریل رامونا لِوین ویبلی (Avril Ramona Lavigne Whibley) (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۴ در انتاریو) خواننده راک، ترانهسرا، بازیگر، آهنگساز و طراح مد کانادایی است. گرچه نام او در اصل فرانسوی است و تلفظ اصلی آن «آوریل لاوین» است ولی خود او فرانسوی صحبت نمیکند و نام او معمولاً به صورت انگلیسیوار یعنی اَوریل لِوین تلفظ میشود. اَوریل لِوین در ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۴ در شهر بلویل از ایالت انتاریو به دنیا آمد . پدر او ژان کلود فرانسوی و مادر او جودی دارای اصلیت فرانسوی – کانادایی هستند. پدرش نام او را آوریل که نام فرانسوی ماه آپریل است، گذاشت. او یک برادر بزرگ تر با نام مَتیو و یک خواهر کوچکتر با نام میشل دارد. وی در سن دو سالگی به همراه مادرش در گروه آواز خوانی یک کلیسا شروع به فعالیت کرد. وقتی اوریل پنج ساله بود، خانوادهاش به ناپان (منطقهای دیگر در [انتاریو]) مهاجرت کردند. پدرش در کودکی او را با نام اَبی داون Abbey Dawnصدا میکردهاست. اوریل علاقهٔ زیادی به رنگ صورتی دارد و معمولاً در لباسهای خود و نیز کنسرتها بسیار از این رنگ استفاده میکند. قسمتی از موهای او نیز به رنگ صورتی است. اوریل روی مچ دست چپ خود تصویر یک ستاره و روی مچ دست راست خود هم تصویر یک قلب صورتی که شبیه حرف D انگلیسی (ابتدای نام همسرش) است را خالکوبی کردهاست. اوریل یک مجموعهٔ کمیک هم با نام Make 5 Wishes خلق کرده که در آن خود را به عنوان نقش اول داستانش نشان دادهاست. سیستم آو اِ داون، مریلین منسن، اوسیس، ترد آی بلایند و بلینک ۱۸۲ گروههای مورد علاقه اوریل هستند. او در ۱۵ جولای ۲۰۰۶ با دریک ویبلی خوانندهٔ گروه پاپ پانک سام ۴۱ ازدواج کرد. آنها پس از دو سال و نیم زندگی با یکدیگر سرانجام در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹ از یکدیگر جدا شدند.
آلبوم ها
Let Go
آلبوم نخست اوریل با عنوان Let Go در ۴ ژوئن ۲۰۰۲ عرضه شد که بیش از شانزده میلیون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفت و در ایالات متحده شش بار عنوان Platinum را به خود اختصاص داد. این آلبوم در کانادا، استرالیا و انگلیس به ترتیب شمارهٔ سه، دو و یک شد. اوریل در سال ۲۰۰۲ در مراسم MTV Video Music Awards به عنوان هنرمند سال انتخاب شد.
Under My Skin
آلبوم دوم او Under My Skin بود که در ۲۵ می ۲۰۰۴ عرضه شد و بیش از هشت میلیون نسخه فروش داشت. Under My Skin برای نخستین بار در ایالات متحده آلبوم برتر (Number One) شد. این آلبوم در انگلستان، آلمان، ژاپن، استرالیا، کانادا، مکزیک، آرژانتین، اسپانیا، ایرلند، تایلند، کره و هنگکنگ هم برترین آلبوم شد و فقط در هفتهٔ اول در ایالات متحده ۳۸۰,۰۰۰ نسخه از آن به فروش رفت. اوریل بیشتر ترانههای این آلبوم را با کمک Chantal Kreviazuk و بن مودی(عضو سابق اونسنس) نوشته است.
The Best Damn Thing
آوريل قبلا در هنگام مسافرتش با يك چمدون پر از دستمال گردن و كروات اومد كه نصف اونها رو خريده بود و بقيش رو از پدرش و همچنين صندوق
پستي طرفداراش جمع شده بود .
آوريل پوشش كروات و به طور كامل در سال 2003 كنار گذاشت .
كفش مورد علاقه آوريل Converse.
آوريل در قسمت چپ كمرش خالكوبي داره و در آخراي 2004 حرف D رو مچ دست راستش خالكوبي كرد كه به خاطر دوست پسرش
Deryck Whibley بود.
حتي اين دو با هم يك خانه در Beverlly Hills خريدند و ويبلي مي گفت كه ممكنه با لاوين ازدواج كنه .
در مارس 2004 آوريل با هيلاري داف مورد بحث و در گيري قرار گرفتند .داف انتقاد كرد كه آوريل در آن جشن با طرفداراي من بدخلقي كرد كه چرا
لباسهايي شبيه لباسهاي خودش پوشيدند .هيلاري داف خطاب به آوريل لاوين گفت : تو بايد خوشحال باشي كه مردم دوست دارند و بهت نگاه مي
كنند . و بعد از آن در طول يك گزارش در راديو Boston آوريل در جواب به هيلاري گفت : هيلاري يك دختر ماماني و خيلي خيلي خوبه.
آوريل ادامه داد در شبي ديگر كه من در كلابي بودم كه با هم درگيري داشتيم و اون اومد و من رو هول داد و منم گرفتمش و انداختمش زمين . وقتي
محافظها اومدند چون منو ايستاده در بالاي سر اون ديدند من رو از اونجا بيرون كردند .
آوريل عاشق سبزيجاته و آهنگهاي كه گوش مي كنه Greenday و System of a Down و Blink 182 و Sum 41 هست .
با دادن اين آلبوم جديد مقام اول Pop Charts رو به خود اختصاص داد اونم بدون هيچ عمل غير
اخلاقی.نه لباسهای مبتــذل و Y*** میپوشـه و نه رقص وسوسه آميز انجام ميـده و نه به حوادث به صورت
خلاصـه اشاره میكنه و از هيـچ عامل و روش Hip Hop هم استفاده نكــرده هيچ Lyrics تحريك كننده ای هم
نخونده. Avril Lavigne
از همه خواننــدهها و همه رديفهــای خود هم خودش رو جســورتر نشون ميده و هم
منظورش رو به صورت روشنتر و واضحتر بيان ميكنه.رفتار و گفتار اون باعث شده ميليــونها بچـــه دوبــــاره به
پدر و مادرشون اطمينان بدن.
Avril Lavigne چيزی كه در درونش ميگذره رو آشكار و بازگو میكنه
آنسوی ملـــودیهای تفريحـــی و زيبــــا در آخرين كار Avril Lavigne بنـــام Don't Tell Me مردمــی هـــم
كنار اين خوانندهی ۱۹ ساله زندگی میكنن انگار كه وخود خارجی ندارن.
در جای ديگری ، در آلبوم جديدش بنام Under My Skin كه May 25 بيرون اومد ، اين خوانندهی كانادايـی از عهده
موضوعات و سرفصلهايی چون "جدايی خيلی احساسانه" در آهنگ ﴿"Together"﴾ و "باطنبينی و درونگـرايی"
در آهنگ ("? How Does It Feel") و "ترس از رشد كردن و بزرگشدن" در آهنگ ("Nobody's Home") برمياد.
اين موضوعاتی كه Avril در اين آلبوم مورد برسی قرار ميده خيلی بالغتر از دوران Teenage اون و "آلبــــوم 2002 بنام Let Go ميباشد.
Avril ميگه : "من همون شخص هستم و همونی هستم كه روی آهنگهای هر دو آلبــــوم كار كردم ، ولــــی
سليقهی من تغيير كرده.وقتی روی اولين Record كار میكردم مانند يه دختره ۱۶ ساله بودم"
در حالی كه بعضی از آهنگها در دومين آلبوم Avril تاريكتر و مبهمترند ، نشون ميده كه آهنگهـــاش كمـــــی
سنگينتر شدن.
Avril توضيح ميده كه : "وقتی شما جوانترين ، زودتر رشد میكنين و هميشه در حال عوض كردن و تغيـير دادن
ذهن خود هستين.شما يك روزی در اين راه قرار میگيرين و روز ديگر در راه ديگری.شما تلاش میكنين كــــــه
تفاوت اونی كه هستين با اونی كه میخواين باشين رو بفهمين و اين دو رو تمايز بدين.Under My Skin چيـــزی
هست كه من در موردش فكر میكنم ، چيری كه ممكنه منو اذيت كنه و چيزيه كه در كنار منه"
مهمتر از همه اينه كه Avril رشد كرده و به عنوان يه Songwriter هم فـــعاليت مــــیكــنه و حتی به درجـه يه
businesswoman رسيده و ميدونه كه آروم و آهسته پيش رفتن خوبه ولی تغيير جهت كار درستی نيست.
Avril ميگه : "من در راه موســــيقی تيره تری هستم و ميدونســتم كه بايد روی آهنگهای Rock كار كنم ولی
همون موقع به عنوان يه ستارهی Pop مطرح شدم.من نمیخوام جهتگيـــری مخالف در برابر موســــيقی Pop
داشته باشم.من از Pop متنفر نيستم بلكه ميخوام در كنار اين دو سبك فعاليت كنم

نه دیــــگه واســـه ی تـــو مــثـــل تو دلتنگ بودم
بــچـــه بــودم تو نبـــودی شبـــا زود خوابم میبرد
دل کوچیـــکم فــقــط غصه ی بـازی رو می خورد
بــچــه بـودم دلــمو کسی هــنــوز نــبــرده بــود
هـــنــوز خـــــدا اونــو دست خودم سپزده بــود
بــچــه بــودم زمــونه قدرمو بیشتر می دونست
کوچـــمون حال منو از تـو که بهتره میــدونــست
بــچــه بودم کسی بیخودی منـو اذیت نمی کرد
مـــث تــو مــیــون بــازیــا خـیــــانــــت نمی کرد
بــچه بودم کسی مثل تو با رویاهام بدنمی شد
بـــی تـــوجـــه از کـــنـــار رویـــاهـام رد نمیشد
بــچــه بــودم عــالمـــی بود اخه عاشـق نبودم
از دس چشـــمــــهـــــای تــــــو دق نــــبـــــود
بــچـــه بــــودم خــبــر از خـواهش التماس نبود
لابــــه لای دفـــتــــرام جز دو تــا برگ یاس نبود
بـــچـــه بـــودم کسی مــثــل تـــو منو رنج نداد
بـــرد و بـــاخـــت تــلــخ مـا مزه شطـــرنج نداد
بــچـــه بــــودم دلــم از هیچکس ناراضی نـبـود
فــکــر و ذکرم پیش هیچ چیزی جز بــازی نـبـود
بــچـــه بــودم اسمون یــه عــالمه ستاره داشت
غـصـه مون هرچی که بود یه دنیا راه چاره داشت
بـــچـــه بــودم قهر و اشتیم روی هم لحظه نبود
اخــم و دردم واســـه حـــرفی که نمی ارزه نبود
بـــچـــه بودم بیشــتــر از ایــن زمونا در می زدن
اونــــروزا بـــزرگ بیشــتـــر به هم سر می زدن
بـــچـــه بـــودم شــــادی پر بود تو دل بــادکنکم
اخـــــر اون روزا کسی بـــــود که بــیاد به کمکم
بـــچـــه بـــودم غــروبـــا بـوی غریبــی نمی داد
کــسی هدیه به کــسی ساعت جیبی نمی داد
بـــچـــه بــودم اگه مــثــل حالا مجنون می شدم
از بـــزرگ شــدن واســه ابــد پشیمون می شدم
بــچــه بودم همه چی درست میشد سخت نبود
هــیــچکی اندازه مــن اونـروزا خوشبخت نــبــود
بــچــه بـــودم خبــر از تـــو خبــر از دوروغ نــبــود
ســرفــکــرای پــریــشـون انـقــدرشلـوغ نــبــود....

if my feeling for you were pain, i would be dead right now
اگه احساس من برا شما در آور بود ِ من دوست دارم همین حالا بمیرم”
“i wait for the rain cause i can walk while i’m crying without hiding..”
من منتظر بارونم چون میتونم بدون مخفی کاری زیرش قدم بزنم و گریه کنم
“i hate you, but at the same time i love you so much..”
ازت متنفرم ِ در عین حال خیلی دوست دارم
“i never said that i love you, but deep inside i know how crazy in love with you, so when im dead my spirit will tell my true feelings to you..”
من هیچوقت نگفتم دوست دارم ما در اعماق درون من می دانم که چگونه دیوانه وار عاشقت هستم پس وقتی من میمیرم روح من احساسات واقعیم رو به تو میگه
“i carved your name in the bullet, now you know that you were the last thing that went trough my head..”
من اسم تورو رو گلوله حک کردم حالا تو میدونی که آخرین چیزی بودی که تو سرم رفتی
A long sentence that makes no sense, like the name of an emo song
او مرد شعبده باز جهان است یا بهتر بگم زده رو دست دیوید کاپرفیلد او عضو انجمن بین المللی شعبده بازان است او از
سن ۷ سالگی انجام تردستی های خود راشروع کرده ودر سن ۱۸ سالگی این نام هنری را انتخاب کرده است او ۵ عملیات
حیرت انگیز اجرا کرده است :
۱- مرگ سفید
۲- مدار مرگ
۳- انتهای سرعت
۴- پرواز دسته جمعی
۵- برخورد با مرگ
مرگ سفید: در این عملیات اغدامی از نیروی تمرکزو فکر و بدل کاری وکمی جادو است کریس خود را در عمیق ترین
چاله ممکن در دل یخ و برف کوه دفن میکند و باید پیش د از یخ زدن و مردن راهی برای خروج از زیر یخ ها پیدا کند. که البته
همه میدانیم راهی پیدا میکند چون زنده است اما اینکه چطور و به چه صورتی..... را کسی نمیداند !!!
مدار مرگ: در این عملیات کریس از روی مواد منفجره ارتش و مین های زمینی عبور میکند!!!
انتهای سرعت: در این عملیات کریس باز هم ابروی جاذبه نیوتن را می برد! بر بالای بلند ترین برج می ایستد و شیئی را رها
میکند و پیش از اینکه به زمین بخورد کریس از برج پایین می اید و شیئ را با دست خودش میگیرد !!!
پرواز دسته جمعی: در این عملیات کریس بازهم قانون جاذبه را شرمنده میکند. این بار نه تنها خودش را بلکه تعدادی از
مردم را نیز به پرواز در میاورد !!!
برخورد با مرگ: در این علیات کریس در داخل یک تابوت قفل میشود و یک ماشین ۳ تنی تابوت را ریز ریز می کند!!!
کریس انجل در یک برنامه تلویزیونی به نام MineFreak چند شعبده بازی را انجام داده است مثل :
۱- راه رفتن روی اب
۲- پرواز کردن بر بالای هتل لاکسور
۳- پرواز در میان ۲ ساختمان
۴- ناپدید کردن ماشین
۵- اره کردن خودش از وسط
۶- خوابیدن روی خرده شیشهدر حالیکه غلتکی از رویش عبور می کند
و چند تا کار که خودم از شبکهMANOTO 1 دیدم مثل: رد شدن از شیشه---رانندگی با چشم بسته---رد شدن از یک خیابان
شلوغ با چشم بسته--- خواندن ذهن افراد در موضوعات مختلف---- و به نظر من جالب تر از همه قرار گرفتن زیر۵/۳ میلیون
ولت برق و....... خیلی کارهای جالب دیگه!

راک اند رول یا راک نوعی از موسیقی است که در اوایل دهه ی 50 الی 60 میلادی شکل
گرفت.راک موسیقی بود که از چندین سبک مختلف موسیقی مانند کانتری ، بلوز ، فولک و جاز نشات گرفته شده بود.راک شکل اصلی خود را در سالهای 50 تا 60 میلادی گرفت و اولین خواننده ها در این سبک به آن ریتم – اند – بلوز می گفتند.جالب است بدانید که اولین خواننده های این سبک سیاه پوستان آمریکا بودند.در اواخر سالهای دهه ی 50 و اواایل دهه ی 60 بود که این سبک علاوه بر آمریکا در اروپا نیز رواج یافت.
تاریخچه ی راک اند رول:
دهه ی 50 میلادی : راک بوجود می آید.
در اواخر دهه ی 50میلادی سبک جدید ریتم اند بلوز شکل گرفت.در ابتدا این سبک بسیار مورد علاقه ی جوانان بود.آنها تا دیر وقت پشت رادیو می نشستند تا رادیو موسیقی هایی از این سبک پخش کند.حتی برخی نوجوانان حاضر بودند پول خود را برای خریدن آهنگهای این سبک خرج کنند.
این سبک با سبکی که پدر و مادرهای آنان به آن علاقه داشتند بسیار متفاوت بود.موسیقی بود که بسیار هیجان آور به نظر می رسید و ظاهر و آهنگی خشن داشت.برخی آهنگها زیاده روی کرده بودند و در مورد ارتباط جنسی صحبت می کردند ( مثل رپ امروز – افتضاح ترین نوع خواندن )به عبارت دیگر خواننده شنونده را به انجام دادن حرکات و اعمال س.... تشویق می کرد.با خواندن آن افراد والدین شروع به منع کردن فرزندانشان از گوش دادن به این سبک کوسیقی کردند.
آلآن فرد(alan freed ) کسی بود که یک شبکه ی رادیویی در اوهایو داشت. گفته می شود که او اولین فردی است که کلمه ی راک اند رول را برای سبک ریتم اند بلوز به کار برد.او همچنین اولین کسی است که اولین موسیقی راک اند رول را خواند و در شبکه ی رادیویی خودش آنرا پخش کرد.او حتی در سال 1952 در کلیولند یک کنسرت نیز برگزار کرد.
آهنگهای ساخته شده توسط سیاه پوستان ( کسانی مانند فت دومینوز و لیتل ریچارد ) خیلی زود علاقه ی نوجوانان را به خود جلب کرد.
تعدادی از اولین آهنگهای این سبک نیز در جنوب آمریکا و در ممفیس ساخته شد.در این ایالت فردی به نام سام فیلیپس با استفاده از موسیقی محلی سیاه پوستان و ترکیب کردن آن با موسیقی جدید و سبک جدید آهنگهایی نو و تازه پدید می آورد.روزی یک راننده کامیون 18 ساله به استودیو ی فیلیپس آمدتا آهنگی برای مادرش بخواند.نام او الویس پریسلی بود.فیلیپس نیز با او همکاری کرد و آنها در سال 1954 آهنگی به نام Thats All Right را تهیه کردند.
بیل هالی و دوستانش در سال 1954 آهنگی به نام Rock Around The Clock را خواندند و این آهنگ تا مدتی طرفدارد نداشت.تا اینکه این آهنگ در یک فیلم به نام "the black board jungle " که برای نوجوانان یاغی ساخته شده بود استفاده شد.
در دهه ی 50 میلادی تعداد زیادی خواننده ی سبک راک – اند – رول دیگر ماند بادی هالی ، جری لی لویس ، چاک بری و با دیدلی کار خود را آغاز کردند که هرکدام در خواندن روش خاصی را پیش گرفتند که سبک چاک بری تلفیقی از سبکهای کانتری و ریتم و بلوز.که در سال 1955 آهنگ Maybellene او بسیار معروف شده بود.
دهه ی 60 میلادی :
از موسیقی محلی سیاه پوستان به فولک راک:
Motown موسیقی محلی سیاه پوستان:
در دهه ی 60 میلادی سیاه پوستان نقش مهمی در پیشرفت سبکهای موسیقی در آمریکا داشتند.شرکتهایی در شهرهای دیترویت و میشیگان به نام Motown Records وجود داشتند که کار آن تهیه ی موسیقی در امریکا بود.
کسی به نام بری گرادی صاحب این کمپانی ها بود.او اولین کسی بود که موسیقی محلی سیاه پوستان را ترویج داد به همین علت او مورد احترام سیاه پوستان و سفید پوستان شد.یکی از موفق ترین گروههای Motown گروهی بود به نام Supremes به رهبری دیانا راس که یکی از موفق ترین آهنگهای آنان نیز Come See About Me نام داشت.
Surf music:
نوع دیگری از سبک راک اند رول سبکی بود به نام Surf که 5 پسر جوان در شهر لس آنجلس این سبک را پدید آوردند.آنها نام گروه خود را پسران ساحلی یا Beach Boys گذاشتند.
برایان ویلسون نقش ساختن آهنگها و نوشتن موسیقی ها را داشت و او سعی داشت تا موسیقی های گروه Beach Boys را بسیار سنگین با بیت های خشن بسازد.این گروه موضوع آهنگهای خود را موج سواری در اقیانوس انتخاب کرده بود و یکی از آهنگهای معروف انان نیز Surfin' USA بود.
Folk rock:
این نیز سبک جدید دیگری بود که در دهه ی 60 میلادی شکل اصلی خود را گرفت.
باب دیالان شروع به نوشتن اشعار در این سبک کرد و به علت زیبا بودن این سبک بسیاری از جوانان شروع به نوشتن شعر در این سبک کردند.دیالان در این سبک پیرو خواننده هایی همچون Woody Guthrie بود.اولین آهنگهای دایالان درباره ی مسائل و مشکلات اجتماعی بود.برخی آهنگهای او نیز ضد جنگ و مدافع حقوق شهروندی در آمریکا بود.پس از آن دایالان شروع به نوشتن اشعار شخصی کرد.یکی از معروفترین اشعار او Mister Tambourine Man است.
در سال 1964 گروه دیگری در انگلستان شروع به کار کردو سبک خواندن آنها راک اند رول بود.
نام آن رگو چیزی نبود به جز : The Beatles
البته آنها پس از مدتی به آمریکا نقل مکان کردند. The Beatles گروهی بسیار مردمی بود و همه ی مردم به موسیقی آنها علاقه داشتند.
دهه ی 70 میلادی:
از سایکدلیک راک تا پانک راک و دیسکو:
راک و سایکدلیک راک:
در دهه ی 70 میلادی راک اند رول عموما راک نامیده می شد.در همین دهه گروههایی مانند Led Zeppelin و Rolling Stones شروع به برگزاری تعداد بسیار زیادی کنسرت در استادیوم های ورزشی کردند.راک دهه ی 70 از راک دهه ی 50 بسیار خشن تر و صدایی بلندتر نسبت به ان داشت.
در آغاز دهه ی 70 میلاید بسیاری از گروههای به سمت سایکدلیک راک روی آوردند.در این سبک خواننده به سمت مواد مخدر رو می آورد و طرز اسافاده از آنها و احساس پس از مصرف انها را برای شنونده توضیح می دهد.در این سبک بیشتر به موادی همچون ماری جوانا و LSD توجه می شود و بیشتر به این مواد تشویق می کنند.گروههایی در این سبک کار می کردند مانند :
Jimi Hendrix, The Grateful Dead, Big Brother & the Holding Company, Jefferson Airplane, The Byrds, Pink Floyd and The Doors..
پراگرسیو راک :
نوع دیگری از سبک موسیقی راک که در همان دهه ی 70 میلای بوجود آمد پراگرسیو راک بود.گروههای پراگرسیو راک مانند Pink Floyd و The Moody Blues آهنگهای خود را شلوغتر و پیچیده تر ساختند.
گروههای هم در آهنگهای خود از آلات موسیقی ناشناخته استفاده کردند!
گروههای معروف این سبک عبارتند از:
Electric Light Orchestra, Pavlov's Dog, King Crimson, Caravan, Jethro Tull, Genesis, Gentle Giant, The Nice, Yes, Gong, Emerson, Lake & Palmer, Soft Machine, Steve Hillage, Barclay James Harvest, Magma, Camel, Can, Rush and Faust
هوی متال:
در همین سالها بود که گروههای مانند Cream و Led Zeppelinسبک راک را تغییر دادند و از آن نوعی دیگر از آهنگ به نام هوی متال را ساختند.در ابتدا پایه و بنیان هوی متال سبک بلوز بود.پس از آن گروههای مانند Deep Purple و Black Sabbathنوع دیگری از هوی متال که بسیار سنگین تر بود را ابداع کردند.
دیسکو:
در اواخر دهه ی 70 میلادی گروههای مانند Donna Summer, K.C. و the Sunshine Band,Barry White, Gloria Gaynor, و CHICسبکی جدید و محصولی از موسیقی پاپ بود.این سبک برای رقصیدن مناسب بود و یکی از گروههای معروف این سبک به نام The Bee Gees با استفاده از این سبک برای فیلم ها شعر می گفت.
پانک راک:
این هم سبک دیگری بود که از سبک راک مشتق گرفته شده بود.سبکی خشن و با صدای بلند اما ساده بود.سبک پانک راک سبکی بسیار بد دهن بود و کلمات بد در آن استفاده می شد( دقیقا مانند رپ امروز ) . خوانندهای این سبک عموما لباسهای پاره و ژاکت با کفشهای مشکی می پوشیدند.نوع و مدل موهای آنها نیز بسیار عجیب و نام یکی از مدلهای موی آنها spiked بود.
گروههای معروف پانک راک در انگلستان The Clash و گروههای معروف این سبک در آمریکا Ramones, Patti Smith و Black Flag بودند.
سبک New wave :
در همین دوره سبک دیگری به نام New wave که از راک مشتق گرفته شده بود به وجود آمد.
گروههای مانند INXS و Midnight Oilکه در استرالیا فعالیت می کردند در ابتدا این سبک را ساختند.پس از آن گروههای در آمریکا مانند Talking Heads و Devo از این سبک استفاده کردند.گروههای این سبک از کیبورد های synthesizer در موسیقی هایشان بسیار زیاد استفاده می کنند.
دهه ی 80 میلادی:
سبک glam metal:
در دهه ی ۸۰ میلادی این سبک از سبک راک مشتق گرفته شد.نوازنده های این سبک در آن از ترکیب کردن سبک پاپ با سبک هوی متال استفاده کرده بودند.
برخی از گروههای این سبک عبارتند از:
Motley crue و W.A.S.P و Ratt .
اعضای این گروهها موهای بلندی داشتند و مردان در این سبک آرایش می کردند.بسیاری از این گروهها در این سبک درمورد سکس و مواد مخدر می خواندند..در اواخر دهه ی ۸۰ نیز در این سبک گروهی به نام guns and rosses معروف شد.
سبک آلترنیتیو:
سبک دیگری از راک که در دهه ی ۸۰ شکل گرفت و مورد علاقه بزرگترها و جوانان واقع شد.
برخی از گروههای معروف این سبک عبارتند از:
اوریل از خواننده گان سبک راک هست. از سن کم شروع به کار کرد موضوع بیشتر اهنگهاش
درباره کودکان و نوجوان هایی هست که پدر و مادر ندارند.
به نظر من از خیلی خواننده های هم سن ساله خودش بهتره/مخصوصا اونایی که با پول و قیافه خواننده شده اند

slmmmmmmmmmmmmm dosay golam ba ye up jadid omadam ,va hamontor ke ghol dadam matlab rajebe punk ovordam,nazar yadeton nare haaaaaaaaaaaaaaa
*Iconoclasm : تمايل به نابودي آنچه مقدس شمرده مي شه، و يا رايج يا سنتي است
*Nihilism : نفي كردن و بي پايه و اساس دونستن تمام ارزش ها- بدون ارائهء راه حلي - و اعتقاد به اينكه هيچ چيز به طور مطلق قابل فهم نيست
*Anarchism : تمايل به بي نظمي و ابهام؛ ضد ارزشهاي نرمال در جامعه بودن، و كلا ضد هر چيزي كه از رشد و پيشرفت جلوگيري كند؛ و مخالفت با قدرت متمركز سياسي
[البته اينها تعريف هاي خيلي خلاصه و كلی هستند]
حالا خود punk... اعضاي پانك عقايد آزاديخاهانه شون رو از طريق هنرهاي مختلف ابراز مي كنن، كه مهمترين اونها موزيك ه. همچنين نقاشي، شعر، و داستان كوتاه. پانك ها از اين طريق از خلاقيتشون براي به نمايش گذاشتن نارضايتيشون از ظلمها و استبداد حاكم بر جامعه، استفاده مي كنن.
موسيقي پانك داراي Lyric هاي خشمگين و تند و سريع، در مورد مدرسه/AcademY، ناخشنودي از شرايط اجتماعي، ارتباطها/relationships، و مسائل خانوادگي ست. يكي ديگه از مشخصات اين سبك اينه كه بعضي از آهنگهاش به كوتاهي 2 دقيقه است. ولي حتي تو اين زمان كم، آهنگهاش مي تونن حس خواننده رو منتقل كنن- كه اين آهنگها معمولا خشم و عصبانيت رو نشون مي دن. هدف اين موزيك شوك آوردن، اهانت كردن، و حمله كردن به ديدگاههاي عام است!
طرز لباس پوشيدن punk ها هم بيانگر ديدگاه اين سبك ه. پانك ها خودشون رو به شكلي در مي آرن كه خارج از عرف باشه؛ به اين ترتيب حسي كه نسبت به جامعه دارن، و همچنين ظلم ها و فقر در جامعه رو منعكس مي كنن. اونها از وسايل/object هاي معمولي اي مثل دكمه، تيغ، سوزن، و تكه هاي پارچه استفاده مي كنن، و به عنوان سمبل حس هايي كه مي خواد بيان كنن، از اونها استفاده مي كنن. پانک بودن كمك مي كنه كه هر كس بتونه فرديت/شخصيت خاص خودش رو پيدا كنه، بدون اينكه از طرد شدن يا مورد قبول واقع نشدن بترسه.
*براي مثال، روي كلاه sweatshirt پانكي، تكه اي پارچه دوخته شده كه كلمهء Unity روش نوشته شده است... اين معاني مختلفي مي تونه داشته باشه، و در راس- خواستن وحدت در جامعه. و ژاكت جين پاره پوره اي كه روي اون كلمه هاي مختلفي نوشته شده كه نشون دهندهء سختيها، دردها، و ظلمهاييه كه جامعه ايجاد مي كند، مي باشد. پارگي لباس پانكها منعكس كنندهء فقر در جامعه و همچنين خشم است!
در بين دختر و پسرهاي punk شلوار جين هايي كه رنگ و روشون رفته هم زياد ديده مي شه. بعضي از دخترها در پانك دامن هاي كوتاه يا شلوار چرم هم مي پوشن؛ همچنين گاهي آرايش غليظ، ولي خلاف عرف. موهاشون رو به رنگ هاي عجيب غريب مي كنن، و به صورت نا مرتب يا spiked يا به حالات غير معمول در مي آرن- درست خلاف اون چيزي كه تو جامعه مورد قبوله!
يه نكتهء جالب؛ چند روز پيش يه جايي خونده بودم كه كلا پول خيلي زيادي براي fashion هاي hip-hop در آمريكا خرج مي شه: اولا- دقت كنين، سبكي مثه hip-hop يه fashion لعنتي خاص داره كه مي خواد مردم ازش تقليد كنن! در حالي كه سبكي مثه Punk راه رو واسهء نشون دادن فرديت/individuallity خاص هر كس باز مي كنه!
دوما- مردم اين همه پول خرج مي كنن كه تو مد hip-hop باشن، در حالي كه سبكي مثل punk يكي از دلايل طرز لباس پوشيدنشون، منعكس كردن فقر تو جامعه است.
فقط تفاوت رو ببينين!
band هايي مثل The Velvet Underground و The Silver Apples با تركيب كردن هنر، ايده آل هاي ضدارزش، و تقابل فرهنگي، با موزيك rock n roll، تاثير شگفتي در بوجود اومدن Punk Rock در دهه ي 70 داشتند.
در اواخر دهه 60 و دهه 70، رويدادهاي اجتماعي، مانند جنگ ويتنام، تورم، و بيكاري، در موسيقي اون دوران خودش رو منعكس مي كرد. در حالي كه موسيقي جدي تر مي شد، اما ارتطباتش با مسايل روزمره زندگي كم مي شد و بيشتر حالت escapism (فرار از واقعيات) مي گرفت. در همين زمان بود كه گروههاي پانك در انگليس با تاثير گرفتن از اين جو، و همچنين با كمك از موسيقي بعضي از bandهاي آمريكايي، رو به گسترش رفتند. از اولين و مشهورترين اين گروهها، The .... Pistols بود.
lyric هاي پانك بيشتر به محكوم كردن طبقه ي اشراف انگليس و بي صداقتيشون، و همينطور به اعتراض هاي نااميدانه و خشونت بار بر مسايل و مشكلات اجتماعي، مي پرداخت.
در سال 1976، manager گروه The.... Pistols، مصاحبه اي با BBC ترتيب داد، كه در آن اعضاي .... Pistols عقايد رو راست و رك، و در خيلي از مواقع- تهين آميزشون رو به عموم ابراز كردند. در پي اين مصاحبه وزير آموزش و پرورش انگليس و هيات مديره ي هنر لندن، مخالفتشون رو با پانك ها نشون دادند و به مردم ”قول دادند“ از پانك ها جلوگيري كنند!!
و بعد از همين مصاحبه بود كه پانك ها با مخالفت بيشتر عموم مواجه شدند. اما اين مخالفت نتيجه ي عكس داشت و تعداد بيشتري رو نيز به سوي خود جلب كرد.
پانك باعث مي شد مردم نگاهي به برخي حقايق بياندازند، و عموم مردم از چيزي كه مي ديدن خوششون نمي اومد. (مثل اون جمله ي سينوهه كه مي گه: ”ممكن است لباس و زبان و رسوم و آداب و معتقدات مردم تغيير كنه، اما حماقت آنها عوض نخواهد شد؛ و در تمام اعصار مي توان به وسيله ي گفته ها و نوشته هاي دروغ مردم را فريفت. زيرا همانطور كه مگس عسل را دوست دارد، مردم هم دروغ و ريا و وعده هاي پوچ را كه هرگز عملي نخواهد شد دوست مي دارند.“).... در كل پيام اصلي پانك اين بود كه هر كس، خودش باشه- يك individual (فرد) خاص براي خود باشه. John Lydon گفته بود ”تنها چيزي كه مي خوام به مردم بدم، فرديت خاص خودشونه.... (راستی punkها شیطان پرست هستن من در موردش تحقیق کردم از هر کی پرسیدم گفت که هستن نمی دونم دیگه....)گفته شده که یه پانکی باید :
۱-شلوغ باشه
۲-فوتبال بازی نکنه (مهم)
۳-سبک موزیک راک باشه
۴-ورزش بیشتر اسکی باشه
که بعد ها این گروه کم رنگ شد.. نشون میده که همه به emo رو آوردن..
در حال حاضر اگه میخواین با emo ها رابطه داشته باشین بیشتر از راه یاهو ۳۶۰ میتونین.

متولد سال 1982 ميلادي _مصادف با 1360 شمسي _ بيست و شش ساله
محل تولد : تهران
ياسر از سن شانزده سالگي به موسيقي رپ علاقه داشت و از آن زمان به بعد به آن گوش ميداد.
هنگامي که پدرش براي کارهاي تجاري به آلمان سفر مي کرد براي او سيدي هاي خوانندگان سبک هيپ هاپ و به خصوص توپاک را مي آورد.
بعد از مرگ ناگهاني پدرش تمام مسئوليت خانواده بردوش او افتاد و توانست به سختي بدهي هاي پدرش را بپردازد.
او در هجده سالگي فکر رفتن به دانشگاه را از سرش بيرون کرد وبراي حمايت از خانواده اش _ مادر،برادرکوچکش و خواهرانش _ مشغول کار شد.
در اين هنگام بود که شروع به نوشتن شعر کرد که خيلي زود تبديل به متن آهنگ هايش شد.
اين کار باعث مي شد تا او به ياد پدرش بماند.
زلزله ي بم تاثير عميقي بر روي ياس گذاشت و باعث شد تا او اولين آهنگش را به نام بم بنويسد که ابتداي خواندن حرفه اي او بود.
او متوجه شد که توانايي گفتن تمام واقعيت ها را به زبان رپ دارد.
او تصميم داشت تا براي کارهايش مجوز بگيرد ولي براي اين کار با مشکلات زيادي مواجه شد و بارها مورد تمسخر قرار گرفت، ولي در نهايت موفق شد و توانست براي شش آهنگ از ده آهنگش مجوز بگيرد.
کارهاي او مهمولا با بيان مشکلات اجتماعي جامعه شروع مي شود و با اميد پايان مي يابد.او در آهنگ هايش ناسزا نمي گويد
و از بيان مسائل س-ک-س-ي وخشن اجتناب مي کند.
کارهاي ياس امروزه به قدري موفق شده که به نوعي به استاندارد جديدي در رپ فارسي تبديل شده و طوري که افرادي
مثل من تصميم به نوشتن وبلاگي در مورد ياس گرفته اند و در ايران او را با نام توپاک ايران ميشناسند
یاسر که نام هنری یاس را برگزیده است، پس از فیلم خصوصی بازیگر سریال نرگس به شهرت رسید. او با قطعه «سیدی روبشکن»، موفق شد احساسات بسیاری از شنوندگان را تحریک کند. بعد از انتشار این آهنگ، نام یاس بر زبانها افتاد. یاس بیست و پنج ساله از شش سال پیش، رپخوانی را آغاز کرد. او سه روز پس از زلزلة بم قطعه بم را ضبط کرد که تکستی کاملا احساسی و تأثیرگذار داشت. او در این آهنگ به تصویرسازی حادثه بم پرداخت. این به موقع آهنگ دادنها، نشان میداد که او شمی قوی دارد و میداند کی باید آهنگ را بسازد و آن را منتشر کند تا نامش را مطرح کند. یاس، رپخوانی است که تلاشی جدی برای دریافت مجوز نشان داده. او با همکاری شرکت باربد، تلاش میکند تا آلبومش را به صورت مجاز منتشر کند ولی تا این لحظه درخواستش در وزارت ارشاد، بیجواب مانده است. ویژگی مهم تکستهای یاس، خاصیت انتقادی اوست. او با لحنی نیشدار و گاهی آزاردهنده، خصوصیات بد مردم را از قبیل مردهپرستی، اعتیاد، بیغیرتی و... هدف قرار میدهد که همواره باعث رنجش عدهای میشود. یاس معمولاً در بخش انتهایی تکستهایش از امید میگوید؛ از این که میتوان دوباره ساخت و دوباره اندیشید. بدون شک، او مجازترین رپر ایرانی است. حاشیههای *رپ* *رپ* در کشور ما مانند بقیة پدیدههای اجتماعی نوظهور، حواشیای فراتر از متن دارد. بسیاری از تازهواردهای این سبک، فقط ظواهر *رپ* مانند لباس و کلکل بازیها و جنگهای خیابانی را آموختهاند و به مسائل مهمتری چون جنبة انتقادی و اصلاحگرایانة آن، توجه نمیکنند. اگر در غرب بعضی سعی کردهاند با این نوع رفتار و موسیقی،مدلی از اعتراض را به نمایش بگذارند، ما با یک رفتار غیرعقلایی و غیرایرانی به تقلید از بدترین ظواهر زندگی یک عده غیرهموطن دست زدهایم. رپخوانها معمولاً لباسهای گشاد میپوشند. شلوار گشاد با جیبهای فراوان، یک رکابی بسکتبال که بر روی تیشرتی ساده پوشیده میشود و کلاهی که یا تا آخرین حد پایین آمده و یا کج قرار گرفته است. گردنبندی بزرگ که حتی ممکن است گردنشان را خم کند. از دیگر زلم زیمبوهای آویزان به آنهاست رپرها معمولا در راه رفتن هم سر و دستشان را تکان میدهند و زیر لب شعرهایی را زمزمه میکنند. شما شاید در خیابان افرادی را دیده باشید که کلاه خاصی بر سر دارند و با رفتارشان جماعتی را به خود مشغول کردهاند. یکی میخندد، یکی تعجب میکند و بعضیها سر تکان میدهند. اینها همان دوستانی هستند که راه رفتن خودشان را فراموش کردهاند. این تیپ از رپخوانها در حال افزایشاند، با فرهنگی آمریکایی که هیچ سنخیتی با زندگی ما ندارد. آنها برای جلب توجه و نشان دادن رپخوان بودنشان معمولا در حال درگیریاند. برای هر حادثة کوچکی دعوا به راه میاندازند و قمههای آماده را از غلاف بیرون میکشند. متأسفانه تعداد زیادی از رپرهای مشهور پرشین *رپ*، به انواع و اقسام مواد روان گردان و اعتیادآور وابستهاند و با افتخار از این مواد در تکستها سخن میگویند. اما در این میان هنوز رپرهای پاکی پیدا میشوند که مجدانه برای رسیدن به استانداردهای دریافت مجوز، تلاش میکنند. آنها موجب شدهاند که سیما نیز در برخی برنامههایش، حداقل برای تفنن از آهنگهای *رپ* استفاده کند. همانطور که در سریال«متهمگریخت» آهنگی با صدای رضا عطاران را در این سبک شنیدیم. در جشنواره امسال نیز تیتراژ پایانی فیلم «خط ممتد» به کارگردانی مانی تارخ، شعری *رپ* و با مضمون اجتماعی بود. شرکتهای زیرزمینی: به تازگی دو شرکت که توسط رپرهای جوان اداره میشوند، تصمیم به پخش و فروش زیرزمینی آلبومهای *رپ* گرفتهاند. شرکت دیوار یکی از آنهاست، این شرکت،«رادیوی اینترنتی» با همین نام را هر هفته برای دانلود در سایتش قرار میدهد. این شرکت، علاوه بر مصاحبه با رپرها در انجمنهایی به آموزش تکستنویسی و بیت سازی نیز مشغول است و کارشناسان آن به تحلیل موسیقیهای منتشره و امتیازدهی به آنان میپردازن
khof dosan inam up jadid nazar ham yadeton nare .bos byeeeeeeeeee
| Design By: Amir Khosravi |

